Textus secundum (11). Periit (3). Contulerunt ad apographum a. 2025 R. Benefiel et G. Bianchini.<br>v. 1: nonnullae litterae incertae sunt; v. 4: magna pars tectorii abrasa est.<br>v. 1: [L]IVIA coniecit (6).<br>v. 1: alterum nomen ut ATLVANDRIO primum videtur, sed multae litterae incertae erant: A, T?, L (an E?), V correcta ex X?, A, N, D, RI, (vel N; an R?), O (1); transcriptio: A(lex?)ANDR(?)O (1). Littera X super V imposita est.<br>v. 3: requiae litterarum in quarto verbo, ubi tectorium laesum est, videntur (11). MVNTV scriptum esse videtur pro MVLTV(M) (1), sed iam in (1) litterae M et N non erant certae damno tectorii.<br>v. 4: omnia verba plane incerta. Litterae DEO minores aliis sunt. <br>In apographo, verbum primum incipit: S[-]((K)), sc. K reversa.<br>Titulus: S . . . CICITE////DEO (1); Transcriptio: s[i? fel?]icite[r gau?]deo (1)<br>[SI PERIERIS GAU?]DEO primum Diehl (4), qui postea [SI MALE PERIAS] supplere maluit, ut explicatur apud (3)<br>S[I PERIERIS GAU]DEO (7)(9)(alii, apud 3)<br>S[I - - -]ICITE[S A]DEO (6)<br>S[I PERIS, ]&#7882;C&#803;&#7882;&#7788;&#7864;[ GAU]DEO (10)<br>Reliquias litt. aliud supplementum quam S[I FEL]ICITE[R GAV]DEO (1) vix admittere ipse Zangemeister contendit (2), quamquam ad sensum metrumque probabilius S[I PERIERIS, GAV]DEO esse suggerit (2), quod enim supplere Cugusi (7) et Milnor (9) maluerunt et similiter [SI MALE PERIAS] Diehl apud (3) coniecit. Autem S[I ---] ICITE[S A]DEO (“if you (are dying), I’ll come running”) Varone (6) coniecit, qui enim “in the fourth line, between S and the final group DEO, one can clearly see, among other signs, the group ICITE” scribit sed tantum ADEO coniecturam posse admittit. Aliter S[I FEL]ICITE[R O]DEO coniecit Leone apud (6), sed sensus deficit. Wachter interpretationem a Zangemeister propositam accipit (10), quem palmarem uidetur.<br>Titulus invectivus ad personam est contra Alexandrum.<br>Carmen constat septenariis trochaicis ut alia carmina inuectiua et in uerso metrico sic legitur: SI VALES NON MVLTVM CVRO SI PERIS LICITE GAVDEO.<br>Locus inventionis: <br>Via Nolana, lat. sept., in sexta pila ante pontem [viae Boscanae] qui pergit ad portam Nolanam (1) = inter V.2.12 et V.2.13 (11)<br>“Tit. rep. esse videtur secundum ea, quae ZANGEMEISTER refert [i.e. (1)] , in muro externo fortasse in orientem (aut in occidentem?) a V 4, 7, sed res ambigua manet” (3).

CIL 04, 01593 cum apographo Tab. XV 9 (1), cf. p. 209 (2), p. 1672 (3)<br>E. Diehl, Pompeianische Wandinschriften, 1910, p. 29, no. 480 (4)<br>Epigraphica, 30, 1968, p. 105 (H. Solin) (5)<br>A. Varone, Erotica Pompeiana. Love Inscriptions on the Walls of Pompeii, Roma 2001, pp. 51-52, con traduzione in inglese (6)<br>P. Cugusi, Stud. Philol. Valent. 11 n.s. 8, 2008, p. 46 (7)<br>Opinione pubblica e forme di comunicazione a Roma. Il linguaggio dell'epigrafia, Faenza 2009, pp. 239-240 (A. Buonopane) (8)<br>K. Milnor, Graffiti and the Literary Landscape in Roman Pompeii. Oxford 2014, p. 168, con traduzione in inglese (9)<br>R. Wachter, Pompejanische Wandinschriften, 2019, p. 226, nr. 615, con traduzione in tedesco (10)<br>http://ancientgraffiti.org/Graffiti/graffito/AGP-EDR194299 (11)